Pewnego rodzaju odmiana diety wegańskiej. Na samym początku trzeba stwierdzić, że dieta owocowa jest dietą czasową, nie może być stosowana “na dłuższa metę”, ale stanowi doskonałą odskocznie i kurację w przypadku okresów, kiedy nasze nawyki żywieniowe nie należą do najzdrowszych. Pozwala w szybkim tempie, w dość przyjemny sposób pozbyć się kliku zbędnych kilogramów. Niekwestionowaną zaletą diety owocowej, oprócz oczywiście utraty wagi, jest przypływ energii oraz zdrowa i gładka cera, dzięki dużej ilości spożywanych płynów w postaci właśnie owoców. Wspomniana duża ilość wody, która jest wprowadzana do organizmu ma również wpływ na detoksykację – pozbywamy się zalegających toksyn i odświeżamy nasz organizm.

Zalety:

Oprócz pozbycia się toksyn oraz zbawiennego wpływu na naszą cerę, należy przyznać, że dieta owocowa jest po prostu przyjemna. Jemy w dużej ilości smaczne owoce, nie chodzimy głodni, nie mamy problemów z wizytami w WC – dzięki sporej ilości błonnika, który zawiera się w owocowych skórkach. Dzięki błonnikowi również wpływamy na przyśpieszenie metabolizmu, dzięki temu efekty diety pojawią się dość szybko. Podczas stosowania diety w ogóle nie musimy się przejmować kaloriami. W ogóle ich nie liczymy! – owoce są znacznie mniej kaloryczne niż jakiekolwiek inne pożywienie, spożywamy je wyłącznie i często – nie musimy się przejmować kaloriami.

Założenia:

Jemy tylko i wyłącznie owoce, w odstępach najczęściej dwu-trzy godzinnych. Owoce spożywamy możliwie świeże, możemy również spożywać owoce mrożone jeśli nie zachodzi taka konieczność. Proces mrożenia nie pozbawia owoców znaczącej ilości witamin i substancji odżywczych, zatem planując dietę w okresie zimowym bez problemu możemy korzystać np. z mrożonych truskawek. Owoce oczywiście spożywamy ze skórką, no chyba, że jest to arbuz lub melony:) Czas trwania zwykle zakładany jest na trzydzieści dni, aczkolwiek nic się nie stanie, jeśli będziecie stosować dietę np. przez jeden tydzień. Osobiście uważam, że 30-dniowy okres dla diety owocowej jest odrobinę ryzykowny, bez odpowiedniej konsultacji z dietetykiem lub lekarzem i bez zastosowania suplementacji. Najczęstszym problemem jaki pojawia się w okresie stosowania diety owocowej jest spadek masy mięśniowej oraz ich osłabienie.

Warto połączyć omawianą dietę z uprawianiem sportu – tutaj głównie ćwiczenia aerobowe. Pamiętajmy, że cukier zawarty w owocach to zwykle węglowodany proste jak glukoza czy fruktoza, zatem podczas wysiłku możemy co nie co zagryźć między ćwiczeniami, lub najlepiej wypić świeżo przygotowany sok. Tutaj nie możemy zjeść na zaś – cukry proste dość szybko “przerabiane” są przez nasz organizm na energię, ale po bardzo krótkim czasie wzmożonego wysiłku tych cukrów brakuje – bywa że są to okresy 15-30 minut. Jeśli nie planujemy żadnej wzmożonej aktywności fizycznej podczas stosowania diety, zamiast soków staramy się pić niesłodzone herbatki.

Plan:

przykładowy dzienny jadłospis diety owocowej wygląda następująco:

Śniadanie
40 dag owoców. Część porcji (20 dag) mogą stanowić np. winogrona. Do tego 1-2 filiżanki herbatki z rozmarynu lub hibiskusa.

Godzina 10.00
1 kiwi i 1 pomarańcza lub grejpfrut

Godzina 12.00
2 gruszki (ok. 20 dag) i 20 dag moreli.

Godzina 14.00
Banan, 10-15 dag śliwek i limonka

Godzina 16.00
Duży kawałek (40 dag) melona lub arbuza

Godzina 18.00
Śliwki (ok. 20 dag) lub 2 morele (15 dag), a także jedno kiwi

Przed snem
1 jabłko (zjedzone powoli, to działa odprężająco i pomaga w zaśnięciu), biała herbata lub herbatka z melisy

Co to jest dieta śródziemnomorska?

Najprościej mówiąc, jest to forma żywienia, którą od wielu wieków stosują mieszkańcy wiosek wybrzeża Morza Śródziemnego. W szczególności takich państw jak Hiszpania, Francja, Włochy, Grecja, ale również Bałkany, czy państwa Afryki Północnej.

Czym się wyróżnia?

Dieta ta formowana była przez stulecia i jest owocem wielu kultur które zamieszkiwały tereny wybrzeża, m.in. Celtowie, Iberowie, Rzymianie czy Grecy. Podstawę tej diety wprowadzili właśnie Ci ostatni, którzy stworzyli tzw. „trylogie śródziemnomorską” czyli chleb, oliwę i wino, które tak bardzo kojarzą nam się obecnie z tym rejonem naszego globu. Pomimo, że kuchnia każdego z państw śródziemnomorskich różni się od siebie, można wyróżnić podstawowe wspólne dla nich wszystkich cechy charakterystyczne składające się na Dietę śródziemnomorską. Są to:

- oliwa z oliwek, jako podstawowe źródło tłuszczy roślinnych

- owoce, warzywa ( w tym rośliny strączkowe), sałatki są częstym gościem na stołach, a w większości wypadków na deser serwowane są owoce; powinno się spożywać rośliny strączkowe przynajmniej dwa razy w tygodniu, a owoce – trzy do czterech porcji dziennie

- ilość spożywanych posiłków oraz ich wielkość współgrająca z jakością wysiłku fizycznego

- prosty sposób przygotowania potraw: potrawy gotowane, pieczone

- makaron i ryż, spożywane przynajmniej cztery razy w tygodniu

- niewielkie spożycie produktów bogatych w proteiny, tj. czerwonych mięs, ryb czy drobiu

- spożycie takich produktów jak czosnek czy cebula, niektóre przyprawy czy aromatyczne zioła (bazylia, szafran)

- sałatki często doprawiane są octem lub sokiem z cytrusów, które są bardzo popularne, zwłaszcza pomarańcza

- wino, pojawia przy każdym głównym posiłku, w ilości umiarkowanej

- spożycie przede wszystkim produktów świeżych, nie mrożonych

Być może zamiast mówić o diecie, należałoby mówić o sposobie życia, ponieważ ważna rolę odgrywa nie tylko pożywienie ale również zdrowe nawyki takie jak popołudniowa siesta, czy wysoka aktywność fizyczna do bardzo późnego wieku.

Jakie korzyści nam daje?

Przede wszystkim chroni nas przed chorobami krążenia i rakiem.

Na podstawie wielu badań, w których porównywano mieszkańców krajów śródziemnomorskich do np. mieszkańców Stanów Zjednoczonych czy Finlandii udowodniono, że przestrzeganie diety śródziemnomorskiej skutecznie chroni przed chorobami  krążenia oraz niektórych typów raka np. rakiem piersi.

Anorektyczka z dnia na dzień zmniejsza przyjmowane porcje jedzenia. Waży się kilka razy na dzień w obawie, czy nie przytyła.przeżywa silny lęk przed przybraniem na wadze lub otyłością, nawet jeśli ma niedowagę; Intensywnie ćwiczy, nie uwzględniając wycieńczenia organizmu. Okłamuje wszystkich w kwestii przyjmowania posiłków. Z czasem przestaje miesiączkowac, zaczynają wypadać włosy, na ciele pojawiają się zasinienia… Dla anorektyczki nie jest to jdnak sygnał, że jej organizm jest wycieńczony, ma niedobory związków i minerałów, które mogą spowodować nawet śmierć. „Przecież jestem wciąż
gruba” – powtarza anorektyczka.

Kolejną chorobą jest bulimia. Początkowe jej objawy nie są tak widoczne, jak w przypadku anoreksji. Dziewczyny często nie mają znaczącej niedowagi. Bulimiczka stosuje diety odchudzające, po czym ma tzw. wilczy głód- je, co tylko znajduje się w lodówce. Po
takiej „uczcie”, której wartość energetyczna wynosi nawet 10 000kcal, bulimiczka ma wielkie wyrzuty, czuje do siebie wstręt, nienawidzi się za to, że znów okazała słabość, dlatego sięga po różnego rodzaju metody, by jak najszybciej usunąć pobrany pokarm. Są to najczęściej: wymiotowanie, środki przeczyszczające, czy wyczerpujące treningi. Bulimiczka ma niedobory pokarmowe, często występują u niej bóle głowy, brzucha, płytka szkliwa jest zniszczona, twarz opuchnięta, przełyk podrażniony, opuszki palców- zgrubione. Bulimia może prowadzić do nadciśnienia, problemów z sercem(zwiększone ryzyko zawału serca), wrzodów żołądka, czy pęknięcia przepony. Czy warto dążyć do ideału piękna, za wszelką cenę? Czasem warto się zastanowić, czy „zbędny kilogram”, który widzimy w lustrze jest warty doprowadzenia organizmu do wycieńczenia, wielu chorób, a nawet śmierci, bo czasem możemy za późno uświadomić sobie, że naszym problemem nie jest już nadwaga, ale my sami, nasza psychika, a na pomoc psychologów i lekarzy jest już za późno.

Dieta podzielona jest na cztery etapy:

1. Etap ataku

2. Właściwy etap utraty wagi

3. Etap utrwalenia wagi

4. Etap stabilizacji

W pierwszej fazie jemy tylko i wyłącznie produkty białkowe, bez zawartości tłuszczu i węglowodanów. Jemy chude mięso drobiowe, ryby, kefiry i serki serwatkowe. Możemy pić wodę, niesłodzoną kawę i herbatę oraz napary ziołowe. Faza ataku powinna trwać maksymalnie 5-7 dni.

W fazie właściwej utraty wagi wzbogacamy naszą dietę o surowe i gotowane warzywa.  Możemy stosować naprzemiennie dietę czysto proteinową oraz fazę łączona – to zwykle daje najlepsze efekty.

Faza utrwalenia wagi polega na wzbogaceniu naszego odżywania w produkty mleczne, sery oraz pieczywo pełnoziarniste. Długość stosowania trzeciej fazy uzależniona jest od ilości kilogramów jakich udało nam się pozbyć. Liczbę kilogramów mnożymy razy dziesięć co określa liczbę dni trwania trzeciej fazy diety dr Dukana. Przykładowo jeśli schudliśmy 8 kilogramów, faza trzecia powinna trwać osiemdziesiąt dni.

W fazie utrwalania wagi możemy pozwolić sobie na jednodniową ucztę, jedząc na co mamy ochotę zachowując jednocześnie umiar. Jeden dzień w tygodniu stosujemy za to fazę ataku.

Faza stabilizacji powinna trwać przez resztę czasu naszego życia. Jest swego rodzaju zachowaniem dobrych nawyków żywieniowych jakie udało nam się wypracować podczas trwania poprzednich faz.  Ograniczamy owoce bogate w cukry proste jak suszone śliwki, banany, czereśnie. Jeden dzień w tygodniu stosujemy fazę ataku. Staramy się spożywać jak najwięcej produktów białkowych i warzy ograniczając przy tym tłuszcze i węglowodany.

Przede wszystkim nie możemy sięgać po wspomagacze już na początku naszej drogi ku smukłej sylwetce. Na samym początku powinniśmy przetestować kilka diet i wybrać tą, która nam najbardziej odpowiada i minimalizuje nieprzyjemne skutki tego procesu, jak głód, osłabienie, bóle głowy, brak energii. Jeśli tempo w jakim zrzucamy zbędne kilogramy uznajemy za zbyt powolne, powinniśmy w znaczący sposób zwiększyć aktywność fizyczną. Ćwiczenia, szczególnie te aerobowe – tenis, pływanie, rower, bieganie, wioślarz z pewnością w zdrowy sposób pozwolą nam szybciej gubić zbędny tłuszcz. Jeśli zaczynamy wspomaganie farmakologiczne powinniśmy zrobić to właśnie na tym etapie, zaopatrując się chociażby w L-karnitynę. Ważne jest żeby stosować preparaty, które wspomagają spalanie tłuszczu właśnie podczas wysiłku fizycznego – właśnie takim lekiem jest L-karnityna. Nie zda ona egzaminu, gdy będziemy stosować jedynie dietę, ważny jest tutaj ten wysiłek fizyczny, który zwiększa nasze zapotrzebowanie na energię. L-karnityna przerabia nasz zgromadzony tłuszcz właśnie na energię, która jest wykorzystywana podczas aktywności.
Szczególnie na początku naszej drogi powinniśmy unikać preparatów typu Chitosan i wszelakich innych ograniczających wchłanianie substancji pokarmowych przez nas organizm. Chitosan działa w sposób taki, iż tworzy chitynowo-celulozową papkę na dnie naszego żołądka, i tym samym nie pozwala w normalnych ilościach wchłaniać się substancjom odżywczym przyjmowanym w pożywieniu. Wiążąc jednocześnie tłuszcze i węglowodany, co akurat jest korzystne, ze względu na charakter diety, ale również wiąże substancje bardzo potrzebne, jak mikroelementy, białka, witaminy. Stosując taki preparat powinniśmy mieć sporą wiedzę jak zsuplementować naszą dietę, żeby nie doszło do poważnych niedoborów w naszym organizmie. Najlepiej w takim wypadku skonsultować się z lekarzem lub dietetykiem i dobrać odpowiednie racje przyjmowanych pokarmów i preparatów witaminowych oraz suplementów.

Lekarze z Beth Israel Deaconess Medical Center na Uniwersytecie Harvarda testowali na myszach dwie diety: “normalną”, zbilansowaną dietę oraz nisko węglowodanową i wysokobiałkową jednocześnie.

Po dwóch tygodniach takich testów myszy na diecie z niską zawartością węglowodanów miały dwukrotnie częściej zatkane tętnice niż te, które odżywiały się tradycyjną, ale zdrową żywnością dietetyczną. Dotkowo dochodzi tutaj problem zakwaszania organizmu przez spożywanie dużej ilości białek.

Cholesterol pozostał bez zmian, a co więcej, naukowcy i lekarze ostrzegają, że poziom cholesterolu nie jest decydującym i jedynym czynnikiem, który prowadzi do zatkania tętnic.

Dieta Atkinsa jest bardzo popularna. Stosuje ją także wiele gwiazd – np. Renée Zellweger i Jennifer Aniston – co tylko przysparza jej zwolenników, niemniej jednak warto zwrócić na wspomniane zagrożenia jakie niesie ze sobą jej stosowanie.
Podobno najlepsza pod względem zdrowotnym jest dieta zbilansowana, ograniczająca delikatnie węglowodany i trójglicerydy.

Na czym polega sam proces odchudzania w diecie białkowej? Otóż właśnie na tym, że nie dość, że ograniczamy samo spożycie węglowodanów i tłuszczów, ale dostarczamy organizmowi najtrudniejsze do przyswojenia cząsteczki czyli białka. Organizm, żeby w ogóle je przyswoił musi wykorzystać energię, której nie ma w postaci węglowodanów, zatem zaczyna spalać tłuszcz nagromadzony w pod skórą.

Co jemy? Przede wszystkim dużo produktów mlecznych, najlepiej z ograniczeniem samego mleka, które zawiera spore ilości cukru – laktozy. Preferowane tutaj są maślanki, kefiry, serki serwatkowe, jogurty naturalne itd. Oprucz tego ryby – tuńczyki w sosie własnym, dorsze, sole, mirunę, ograniczamy ryby tłuste jak np. łosoś. Polecamy również drób – mięso z indyka, kurczaka – chude partie. No i bardzo duże ilości warzyw, ogórki, rzodkiew, pomidory – te które zawierają znaczne ilości wody.

Dieta daje bardzo dobre rezultaty, Sportowcy podczas odtłuszczenia stosują ją w różnych wariacjach i odmianach. Ważne jest to, iż nie możemy diety stosować dłużej niż trzy tygodnie, ponieważ bardzo zakwasza organizm, ale z powodzeniem dieta może być odskocznia od “normalnego jedzenia” np. przed wyjazdem na wczasy, gdy chcemy w szybkim czasie pozbyć się zbędnych kilogramów, nie nie chce nam się spędzać godzin na siłowni. Zaletą diety jest to, że nie chodzimy głodni, a organizm w szybkim tempie spala tkankę tłuszczową.

Pojawiła się w Stanach Zjednoczonych w latach czterdziestych.
Spopularyzowały ją pisma kobiece. Miano hollywoodzkiej zyskała, gdy do jej
stosowania zaczęły się przyznawać gwiazdy filmowe, m.in. Demi Moore, Jane
Fonda, Sharon Stone. W ciągu ponad pół wieku pojawiło się wiele jej wersji.
Prezentujemy jedną z nich.

W pierwszym tygodniu diety dostarczamy organizmowi 500-600
kalorii. Jemy tylko owoce. W drugim i trzecim wprowadzamy również warzywa,
chude mięso i produkty zbożowe. Zakazane są jajka i mleko. Potraw nie solimy.
Między zjedzeniem różnych rodzajów owoców trzeba zachować godzinną przerwę,
a między owocami i mięsem – dwugodzinną. Do posiłków można wypić 1-2 filiżanki
kawy lub herbaty. Dieta hollywoodzka jest uboga w składniki odżywcze, głównie
białko, dlatego dobrze jest wcześniej skonsultować się z lekarzem.

Przykładowy jadłospis

• Pierwszy dzień 250 g suszonych śliwek (mogą być surowe
  lub ugotowane), 3/4 kg truskawek (świeżych lub mrożonych), 3 grejpfruty
• Ostatni dzień śniadanie: 2 pomarańcze. Obiad: befsztyk
  (150 g) smażony bez tłuszczu, pół główki sałaty. Kolacja: kurczak bez
  skóry z grilla (150 g), kromka chleba tostowego

Jennifer sama ją ułożyła i nazwała “9:1″. Główną zasadą diety jest takie ułożenie dziennego jadłospisu, aby składał się w 90% z niskokalorycznych i niskotłuszczowych pokarmów, 10% zaś mają stanowić tzw. “małe szaleństwa”.

Dzięki takiemu postępowaniu łatwo jest wytrwać przy diecie i nie “rzucać się” na jedzenie po jej zakończeniu. Podczas stosowania diety J. Aniston należy spożywać pokarmy bogate w błonnik i skrobię (muesli, ziemniaki gotowane w mundurkach) oraz dużo warzyw i owoców. Trzeba zrezygnować z tłustych potraw i słodyczy.

Aktorka uważa, że w czasie odchudzania skuteczne są “dietetyczne zobowiązania”, np.”przez tydzień nie zjem nic słodkiego”. Dieta nie powoduje bardzo szybkiego chudnięcia, ale za to jej rezultaty są trwałe – nie występuje po niej efekt jo-jo. Jest różnorodna i zbilansowana, dlatego nie ma specjalnych ograniczeń czasu jej stosowania.

śniadanie (do wyboru):

- szklanka świeżego (niesłodzonego) soku owocowego,
kromka pełnoziarnistego chleba z twarożkiem i niskosłodzonym dżemem, owoce;
- szklanka świeżego soku owocowego, 2 kromki chleba pełnoziarnistego cienko
posmarowane masłem roślinnym, 1 szklanka ugotowanej fasolki podgrzanej z
kilkoma łyżkami soku pomidorowego; – szklanka świeżego soku z owoców, ok.
1 szklanki płatków owsianych z łyżką rodzynek i szklanką odtłuszczonego
mleka.
Obiad (do wyboru):

- 2 kromki pełnoziarnistego chleba z tuńczykiem (100
g), pokrojonym świeżym ogórkiem i sokiem z cytryny, surówka z warzyw (w
dowolnej ilości), jogurt o niskiej zawartości tłuszczu; – sałatka: duży
ziemniak ugotowany w łupinie i pokrojony, 150 g ugotowanej i pokrojonej
piersi kurczaka, 3 łyżki kukurydzy z puszki, pół pojemnika niskotłuszczowego
jogurtu; – bułka grahamka cienko posmarowana masłem roślinnym z 2 cienkimi
plasterkami chudej wędliny, pomidorem i sałat±, kubek chudego jogurtu, owoce.

Kolacja (do wyboru):

- domowa pizza: na cienkim spodzie z drożdżowego ciasta
położyć plasterki pomidora, pokrojoną w cienkie plasterki szynkę (50 g),
posypać ziołami i łyżką startego żółtego sera o 30% zawartości tłuszczu;
- kasza z sosem: poddusić krótko 2 pomidory, ogórek, małą cebulę, cykorię,
dodać roztarty ząbek czosnku. Sosem polać 5 łyżek kaszy jęczmiennej, posypać
rozkruszonym białym serem (40 g); – kurczak z warzywami: podsmażyć na łyżce
oliwy pokrojoną pierś kurczaka (150g), poddusić z posiekanym pomidorem i
papryką, dodać 1 szklankę ugotowanej fasolki szparagowej, wyłożyć na ugotowany
ryż, na deser mały banan.

Katalog stron INPLUS